Vasalis, M. Five

Anmerkungen

Nice, friendly and personal letters. "(...) Het is een vreeselijk jaar geweest en ik leef er nog midden in. De praktijk is razend druk, er gebeuren veel vreeselijke dingen met vrienden van ons en er komt maar zelden water uit de steen van ons gemoed (...)" [08/03/1944]. "Het zal wel waar zijn dat ik een humorist ben, met mijn afgrijselijke schrijf-luiheid. Hierbij voegt zich nog een veel bedenkelijker denk-luiheid of moeheid, die mijn natuurlijke afkeer tot schrijven nog versterkt. (...) Ik ben bezig mijn praktijk te beperken en wil na de oorlog niet veel anders meer doen dan schrijven in het zweets mijns aanschijns (...)" [19/06/1944]. "(...) Ik zou liegen als ik zei dat goede of slechte kritiek mij niets kon schelen. Ik vind het heerlijk als jullie goed vinden wat ik schrijf, ook & juist als ik er zelf onzeker of woedend over ben. Van de Phoenix was ik overtuigd, d.w.z. daar kon een negatief oordeel niet over kwetsen, hoewel ik nog niet weet of ze wel of niet goed zijn: ze zijn nog zoo nieuw, ik denk er nog zooveel bij als ik ze overlees. Die dagboekbladen vond ik wat magertjes. Maar dat zal alles wat ik schrijf wel blijven. Ook physiek heb ik altijd dikker willen zijn en geestelijk ook substantieeler. Maar dat strijdt weer met mijn hevige verlangen alleen het essentieele te zien, en dat zie ik blijkbaar dunnetjes (...)" [27/11/1945]. "(...) Dat gebonden leven zal nog wel eenige jaren duren, en ik ruk wel eens aan mijn anker, maar zonder veel overtuiging. Waar ik nog meer naar streef dan naar bewegings-vrijheid is een zeker isolement, niet uit verschrompeling van mijn affecties, maar uit zelf-behoud. Ik vind het bestaan te vol en te veel, en als ik dan schrijven wil is het alsof je een taart moet bakken en of er steeds meer beslag komt, dat maar nooit klaar komt.(...) Je zult misschien net als ik vaak vurig begeeren, dat je altijd de beschikking over je zelf had, maar ik geloof niet, dat een kunstenaar dat ooit heeft voor langer dan eenige dagen achter elkaar, en ik heb wel het idee dat uit alle tusschen-liggende perioden, waar men niet werken kan, (...) juist iets komt, dat voedt. Zoo probeer ik mezelf tenminste te troosten omdat ik ongehoord moeilijk werk (...)" [14/09/1950]. SEE ILLUSTRATION PLATE XXVI.